سالی که ناتمام ماند

نود و پنج ، دست و پایش را جمع کرده ، بقچه اش را پیچیده ، شال و کلاه کرده و مشغول تعارفات موقع خداحافظی است . نمی شود بهانه آورد که حالا تشریف داشتید ؛ هزار قصه ناگفته داریم ؛ نیم ساعت دیگر هم بمانید :)

سال ، سال کبیسه است اما این یک روز اضافه ، برای به پایان رساندن کارهای ناتمامی که تمام شدنشان یک سال زمان می برد ؛ اصلا کافی نیست. چه کتاب ها که نصف و نیمه باقی ماند ؛ چه قول ها و وعده های شکسته ای که به خودمان دادیم ؛ چه تصمیماتی که هر بار میخواستیم از شنبه عملی کنیم و 53 شنبه از کفمان رفت و خرمان در گل مانده و ما پایان حاصل 19 ضربدر 5 را می بینیم و کاری از دستمان بر نمی آید !

چه عزیزانی که از دست دادیم و قدرشان را ندانستیم و چه اشتباهاتی که هر ثانیه میخواستیم جبران کنیم اما نکردیم. هنوز هم عبرت نگرفتیم و نمی گیریم .

طبیعت ، در حال تازه شدن است ؛ درختان که چندی پیش برگ های پلاسیده خود را دور ریخته بودند ؛ جوانه می زنند ؛ پرندگان ، از سحر تا غروب ، بی وقفه بر طبل بهار می کوبند و ما هنوز خرده شیشه هایمان را دور نریخته ایم ؛ خانه هایمان ، بعد از یک ماه خانه تکانی ، برق می زند اما هیچ دستمال تمیزی نمانده تا گرد و غبارهای دلمان را بگیریم.

آری ما انسان ها ، با حال و هوای پاییزی ، از بهار لذت می بریم ...